Ik wacht
Het Dagblad van het Noorden maakte een serie met honderd afleveringen over gedupeerden in het aardbevingsgebied. Het gaat van Molenrij tot Delfzijl, van Koningsoord tot Scheemda. Enkele citaten hieruit. Ze maken duidelijk waarom wij ook vanuit de kerken moeten doorgaan met ons Platform Kerk en Aardbeving

Alles bij elkaar vertrouw ik de hele constructie van de woning niet. Als er een grote klapper komt, is het niet veilig.
Buiten de ‘contouren’? Buiten iedere schaderegeling!
Dat het ene huizenblok zwaar is verstevigd, terwijl het rijtje met dezelfde woningen ertegenover als ‘veilig’ geldt, omdat de normen zijn veranderd. Dat is niet uit te leggen.
Door de bevingen zijn de kweladers in de kleilaag verwijd waardoor dat zoute water omhoog komt
Een lijdensweg die nog altijd voort.
Een spinnenweb van scheuren door het hele huis
Er is 2 miljard uitgegeven: uitsluitend aan het demotiveren van schadeclaims.
Het gevoel van onrechtvaardigheid kruipt onder je huid
Ik wil niet ruilen met anderen die het slechter treffen dan wij. Maar wat zit je in een lang traject. Alle mensen hier in onze buurt willen verder, maar kunnen niet verder.
Mijn levensvreugde is weg
We vechten keer op keer tegen de NAM die weigert de schade en noodzakelijke maatregelen te vergoeden. Zo’n continu gevecht hou je geen jaren vol. Iedereen is moe van het vechten.

Toch hoop
Het is net Pasen geweest. Het Evangelie is een boodschap van hoop.
Hoopgevend is dat de problemen van Groningers steeds meer ook in de grote media aan de orde komen. Tijs van den Brink zat met de tv-camera aan tafel bij twee bejaarde gedupeerden die met hun hebben en houden in een keet moesten bivakkeren, op de achtergrond zag je een typisch Gronings kerkgebouw. Op de terugweg leest hij op zijn mobiel dat de topman van Shell dankzij een inkomensverdubbeling nu een jaarinkomen heeft van boven de 20 miljoen. Van den Brink stuurt er direct een boze tweet over.
Een paar dagen later mag een buitenlandse bevingsexpert op dezelfde publieke tv vertellen dat onze manier van vaststellen van schade niet deugt. Het geld dat besteed wordt aan experts om te bepalen of scheuren aardbevingsgerelateerd zijn of niet kan beter in het budget voor de schadevergoedingen gestopt worden.
Ik geloof in de kracht van zulke journalistiek. Zo wil ik ook geloven in de kracht van de netwerken en dwarsverbindingen die er zijn tussen wetenschappers, universiteiten, goedwillende politici, georganiseerde burgerbewegingen. Het gaat wel goed komen met Groningen.
Maar er is nog een lange weg te gaan. En dat beeld van een lange weg is voor Bijbellezers herkenbaar. ‘God heeft ons geen kalme reis beloofd, maar wel een behouden aankomst’ zo had een ouderling in mijn eerste gemeente groot op zijn deur geschilderd. Je kunt het toepassen op de route naar voor iedereen weer veilig wonen in een goed leefbare omgeving.

Het Platform wil door
Als Platform mogen we een kleine schakel zijn in dat totaal van initiatieven. We moeten. Het is onze opdracht als Kerk om getuige te zijn van hoop en van solidariteit. We zijn blij dat speciale Geestelijke Verzorging nu echt van de grond is getild. Er wordt gekoerst op een aparte stichting met verdere uitbreiding van het budget en de formatie om present te kunnen blijven zolang als bewoners in de regio nog met al het gedoe van versterking en schadeafwikkeling te maken heeft. Het betekent dat we in een andere fase terecht zijn gekomen. Dat werd heel concreet voelbaar toen onze voorzitter ds. Jitse van de Wal een van die geestelijk verzorgers werd en we onze spin in het web Jacobiene Gelderloos kwijtraakten vanwege een benoeming als projectleider Dorpskerkenbeweging van de Protestantse Kerk.
Het Platform heeft ook een plek in het Gasberaad. Onze vertegenwoordiger ds. Liebrecht Hellinga doet in verschillende verbanden mee in de discussies over het versterkingsbeleid.
We blijven als Platform een overleg- en contactorgaan met betrokkenheid vanuit ongeveer alle kerken en geloofsgemeenschappen. ‘Versterk de mensen’ betekent voor ons de opdracht ‘versterk de kerken’. De schadeproblematiek betekent niet dat kerken heel veel anderen dingen extra moeten gaan doen dan ze al doen. Wel dat sommige dingen met andere accenten en met een andere insteek gedaan kunnen worden. In het pastoraat, in de samenwerking met andere dorpsorganisaties, in de eredienst en het jaarprogramma van ontmoetingen en evenementen. We blijven ook relaties onderhouden met landelijke en regionale kerkelijke organisaties en bestuurders.
We willen dit jaar nog op zoek naar een betaalde coördinator die onmisbaar is om een belangrijke kerntaak van ons als Platform gestalte te geven: informeren en verbinden. Daarvoor hopen we op financiële steun vanuit de kerken en geloofsgemeenschappen zelf. We hebben al toezeggingen. Maar nog niet genoeg!

Groningenzondag 30 juni
We doen een oproep aan kerken/ geloofsgemeenschappen binnen én buiten het aardbevingsgebied, om op 30 juni a.s. een gebed uit te spreken voor ons aardbevingsgebied en wie er wonen en werken. Laten we deze zondag een gemeenschappelijk getuigenis geven van verbondenheid met gedupeerde en bezorgde bewoners in onze regio!

Het Platform op het collecterooster
Zoals gezegd hopen we dat de gemeenten en parochies in Stad en Ommelanden ons werk ook financieel bijdragen. We geven graag de optie in overweging om diezelfde zondag 30 juni dan ook de collectezak rond te laten gaan.

Harmen Jansen, voorzitter Platform Kerk en Aardbeving